Eigen reis door Cuba

Dinsdagochtend 4 januari, Cuba lag aan onze voeten. Havana stond als eerste bestemming op onze planning die we eigenlijk niet hadden. Niemand wist nog maar iets over de hoofdstad van Cuba, alleen dat het 18 uur met de bus is vanuit Santiago de Cuba.

Eerst maar in Santiago zien te komen dus, een taxi regelen was zo gebeurd. Bij het busstation hebben we een goede deal gesloten met een of ander vaag mannetje. Het was even spannend, maar om 9 uur - in plaats van de afgesproken 6 uur - was de bus klaar om te vertrekken.

Om 11 uur ‘s ochtends stonden we in de hoofdstad van Cuba. Met de Lonely planet en een woordenboek Spaans in de aanslag zijn we op zoek gegaan naar een Casa Particular om te overnachten. Na een uurtje hadden we een geschikt huis gevonden. Na een lekker lange douche en verse ananas op het dakterras zijn we de stad in gegaan. We zijn binnengelopen bij een hele mooie oude farmacia (apotheek) en ‘s avonds hebben we pizza gegeten bij een Italiaans restaurant. 

De volgende dag in Havana hebben we ontbeten bij een schattig Frans bakkertje en zijn we verder het oude gedeelte van de stad ingegaan. Er was een leuk boekenmarktje en we hebben een ijsje gegeten. Een aardige man liet ons de Salsaschool van zijn vrouw zien in het “echte” Cuba, waar geen toeristen komen. Ook zijn we een stukje door Chinatown zonder Chinezen gelopen. Als avondeten hebben we met z’n allen 4 stokbroden met zoute roomboter in een parkje gegeten, dat was heel gezellig en lekker.

De volgende dag hebben we een taxi naar Viñales genomen. Daar hadden we al een Casa geregeld via de eigenaar van onze casa in Havana. In Viñales zijn we gaan paardrijden, galopperend door de tabaksplantages genoten we van de mooie natuur om ons heen. Na een paar uur kwamen we uit bij grotten waar we met een gids in mochten, en konden zwemmen in het ijskoude water.

Na de grotten stapten we weer op onze paarden en begon de terugweg. Onderweg kwamen we Nederlanders tegen die ons uitnodigden voor een salsafeestje in het dorp.

Na het avondeten zijn we daar naar toe gegaan. 

De volgende ochtend kregen we in de casa een heerlijk biologisch ontbijt met fruit uit eigen tuin. Daarna hebben we een taxi geregeld naar Mantanzas. Het was een lange reis maar na de salsa avond konden we allemaal goed slapen in de auto. 

In Mantanzas wisten we opnieuw een hele mooie casa te regelen, een typisch, oud, koloniaal gebouw dit keer. Mantanzas zelf viel helaas tegen, het regende en er was geen mens op straat. De volgende ochtend zijn we dan ook meteen naar het kustplaatje Cienfuegos vertrokken.

Daar hebben we in een heel leuk restaurantje gegeten en de hele avond gekletst. De tweede dag in Cienfuegos wilden we eigenlijk gaan windsurfen maar er stond totaal geen wind, daarom zijn we gaan zwemmen. Na het zwemmen hebben we geluncht in de villa van Batista, de dictator die heerste in Cuba vóór Fidel Castro. Aan het eind van de middag hebben we een taxi naar Santa Clara genomen, daar hebben we avondgegeten en de nachtbus terug naar Santiago genomen. 

In Santiago hebben we wat gedronken met een andere groep die we tegen kwamen en nog het een en ander gekocht op een leuk marktje. ‘s Avonds hebben we ons geld opgemaakt aan een heerlijk etentje in een chique restaurant. 

We hebben 6 steden bezocht in 8 dagen, en met de taxi of bus bijna heel Cuba doorkruist. 

Deze week was zeker een hoogtepunt in de al zo geweldige reis die we maken!

Liefs,

Vera

Indianen - Dag 6

Alweer de laatste echte dag bij de indianen. Vandaag moesten we de dorpelingen van een gunst voorzien, geen probleem natuurlijk! De ene helft van de groep moest helpen met het aanleggen van een nieuw pad in het dorp en de andere helft moest meehelpen met het verslepen van een nieuwe kano. Deze worden ter plekke uit een boom gehouwen en het is nogal een karwei om zo’n boot uit de jungle te krijgen! Ik zat oorspronkelijk in de groep van de kano, maar er was een beetje chaos en toen heb ik uiteindelijk geholpen met het pad. Achteraf bleek ik wel iets gemist te hebben, iedereen kwam ontzettend enthousiast terug uit  de jungle. Maar ach, ik ben ook best trots op ons paadje! Eerst moesten we met een zeis het gras weghalen, toen moesten we de stenen eruit halen en et een schep de grond gelijk maken. Als allerlaatste mochten we het paadje lekker platstampen en als kers op de taart hebben we het weggetje voorzien van een mooie rij keien langs de rand!

Er valt zo misschien niet veel over te zeggen maar het was hard werken met zijn allen in de volle zon. De foto’s laten het zien:

Indianen - Dag 5

Het ontbijt bestond uit het lekkere brood en weer een raar vierkant vleeslapje.

Daarna ging mijn groepje de bergen in, en ik kon nog steeds niet mee. Ik baalde enorm ik had van andere groepjes gehoord dat ze pootafdrukken van panters hadden gezien en mochten oefenen met schieten. Dat moest ik helaas missen. Samen met het groepje dat ging koken bleef ik in het dorp. Het waren alleen maar jongens en de indianenvrouwen vonden het heel grappig om hun te zien koken, ik moest dan ook hard werken als enige meisje van het groepje :) We gingen de maïstortilla’s maken, dat was niet heel moeilijk en toen we klaar waren ging ik een indianenjongen Nederlands leren. Dat was heel grappig en hij heeft mij ook nog het een en ander aan Spaans bijgebracht!

Toen de groepjes terug kwamen van hun expedities. Hebben we de tortilla’s uitgedeeld en zijn we even gaan afkoelen in de rivier. ‘s Avonds hebben we dus tortilla’s gegeten. Na een avondje kampvuur ging er een nieuwe groep op krokodillenjacht en ben ik naar bed gegaan.

Indianen - Dag 4

Vandaag was het wel moeilijk om wakker te worden na zo’n drukke nacht. Gelukkig hadden we een bijzonder ontbijt; gebakken banaan en heerlijk gemarineerd 

krokodillenvlees! 

Ons groepje ging naar de grotten, maar helaas kon ik nauwelijks lopen door die stomme wondjes van het paardrijden. Ik vond het echt heel jammer, nog steeds eigenlijk. Verder heb ik de hele ochtend gekletst en een beetje genikst. ‘s Middags aten we rijst met vis. En er was een voetbalwedstrijd tussen de indianenmeisjes en de SaS-meisjes, ik heb niet meegedaan, maar heel goed gesupport :)

‘s Avonds aten we weer de “tortilla’s” en na nog een avondje kampvuur lekker naar bed.

Indianen - Dag 3

De dag begon vandaag met een lekker ontbijt, twee broodjes met ei en thee. Na het ontbijt kregen we nog een broodje mee, volgens mij zagen ze dat wij dit meer waarderen dan vlees met haar. Vandaag ging ons groepje naar de rivier, eerst een stukje met de kano en toen een stukje wandelen door het oerwoud. Daarna kwamen we uit bij een mooi stukje rivier en konden we gewoon lekker zwemmen en kletsen. Na een tijdje hielden we het voor gezien en vroegen we of er piña’s in de buurt groeiden, we hadden allemaal wel zin een lekker stuk vers fruit! Geen piña’s helaas, maar wel naranja’s! Met de kano gingen we naar een dorpje aan de andere kant van de rivier. We kwamen bij een grote boom die haast bezweek onder het aantal (groene) sinaasappels. Met twee volle rijstzakken gingen we terug naar ons eigen dorp, maar niet zonder ze geproefd te hebben; ik heb in mijn hele leven nog nooit zo’n lekkere sinaasappel gegeten!

Bij het huisje kregen we onze lunch, rijst, kip en linzensaus, prima! Daarna mochten we een rondje om het voetbalveld rijden op een paard. Niet zo spectaculair, maar ik kon het toch niet laten om even in het comfortabele westernzadel te klimmen. Toen ik weer van het paard afstapte zag ik dat mijn voeten van binnen helemaal open waren, ik had misschien toch even schoenen aan moeten doen...

‘s Avonds aten we “tortilla’s”, een soort hamburgers van maïs, heel lekker met ketchup en vis! Na het eten was er bij hut 1 een kampvuur en kwamen we erachter dat wij vannacht aan de beurt waren om te gaan jagen op krokodillen! Even snel een trui aan trekken en de kano in. Er gingen twee indianen mee die konden jagen, de een droeg een harpoen en de andere een luchtbuks en een hand vol manchettes. Ik wist niet zo goed wat ik moest verwachten, ik ben op zich namelijk niet zo moordlustig ingesteld.

De man die de kano bestuurde bootste met zijn mond het geluid van een babykrokodilletje na terwijl de ander met een schijnwerper in de berm scheen op zoek naar de weerkaatsing van twee krokodillenogen. Na een kwartier hadden we er een in het vizier, de motor ging uit en we moesten allemaal muisstil zijn. De indiaan met de harpoen liep voorzichtig balancerend naar de punt van de kano en haalde uit...raak! Hij hield een bungelende krokodil van een ruime meter omhoog en schoot hem voor de zekerheid nog eens met de luchtbuks. 

We voeren verder en verder de rivier op maar de krokodillen die wet tegen kwamen waren ons telkens te slim af. Na zo’n twee uur wisselden de twee jongens om, de ander kreeg de harpoen in zijn handen gedrukt, en met nieuwe energie en alertheid gingen we verder op jacht. En dat heeft geholpen, hij had al snel een hele grote krokodil beet! Deze krokodil was ruim een halve meter groter dan de vorige en bezweek niet onder de punt van de harpoen. Ze schoten twee keer, maar hij bleef spartelen, na een fikse klap met een peddel werd het echter stil voorin de kano.

We keerder om en voeren terug naar het dorp maar legden aan de overkant van de rivier, we stapten uit in een moerassig stukje land waar het krioelden van de insecten. Hier gingen we de krokodillen villen en fileren.

Dat was best een karwei, we hadden alleen het vlees uit de staart nodig maar de beesten bleven stuiptrekken en als je uitschoot met het mes in de spier bewoog de krokodil natuurlijk ook. Uiteindelijk hadden we toch een stapeltje mooie filétjes liggen, die verdacht veel op de kipfilét van de slager leken. We gingen terug en om twee uur lag ik weer in mijn klamboe. Het was veel minder naar en bloederig dan ik had verwacht, het was een mooie ervaring die nu eenmaal bij de cultuur van deze indianen hoort. Ik zou zeggen; ga vooral mee als je ooit de kans krijgt om krokodillen te jagen.

Dit is een babykrokodilletje die we later weer vrijgelaten hebben.

Indianen - Dag 2

We werden wakker door het licht en toen we langzaamaan naar beneden gingen werd ons ontbijt meteen klaargezet. Op ons bord lagen 5 grote witte knollen en twee vreemde, vierkante lapjes vlees. Om heel eerlijk te zijn vond ik het niet zo lekker, de knollen waren melig en vrij smakeloos. Het ontbijt was in ieder geval heel vullend en misschien ook nog wel gezond! 

Bij huis 1 werden we ingedeeld in groepjes voor de expedities. Ik kwam samen met Anne, Inger, Benno, Isa en Brechje in een groepje. Samen met twee (indianen)jongens gingen we het oerwoud in om de bananenbomen te onderhouden. Met scherpe manchettes van bijna een meter lang moesten we de dode bladeren van de bomen kappen. Ze vertelden ons dat we dit de komende drie uur zouden doen. Dat klonk uitzichtloos aangezien het zwaar werk was. Gelukkig besloten de jongens na 1 a 2 uur dat het leuker was om kokosnoten te gaan plukken! Ze hakten een boom om en maakten er een trap van door er stukjes uit te hakken. Samen moesten we de boom-trap naar de kokosnootboom tillen en er tegen aan zetten. Eén van de jongens klom in de trap terwijl wij deze vast moesten houden en de kokosnoten ons inmiddels om de oren vlogen. Uiteindelijk hadden we allemaal onze eigen kokosnoot. Eerst dronken we het heerlijke sap op en toen hakten de jongens de kokosnoten open en konden we het vruchtvlees eten met een zelfgemaakt lepeltje van de schil. 

 De ochtend is uiteindelijk voorbij gevlogen. En we gingen weer terug naar het dorp om te lunchen. Dikke spaghetti met oranje saus, rijst en rundvlees met huid en...haar, stond er op het menu voor vandaag! Wel kregen we lekkere limonade! De rest van de middag hebben we lekker rustig aan gedaan en gezwommen in de rivier. Twee schattige meisjes, Jamilka en Onaida, klommen de hele tijd op onze schouders en speelden leuke klapspelletjes.

Toen we uit het water kwamen was er een vrouw bezig met het zetten van een henna-schildering, ze wilde ons er ook wel een geven. Op mijn onderarm schilderde ze met een klein kwastje een driehoek-patroon, het was een traditionele afbeelding vertelde ze.

‘s Avonds hadden we een soort super lekker gefrituurd brood met een vissenkop, het brood was echt héél lekker maar aan de vis zat niet zo veel vlees.

Na het eten gingen we muziek uitwisselen met de indianen, ik kon niet helemaal zien wat ze van onze muziek vonden, maar op hun eigen muziek  gingen ze helemaal los. Althans ze wilden met ons dansen, het was best gezellig, maar ze konden meteen zien dat dansen niet echt in de Nederlandse cultuur zit :)

Indianen - Dag 1

Op maandag 12 januari werden we ‘s ochtends met de bijboot aan de kant van Portobelo afgezet, de bijboot moest wat vaker heen en weer varen, want iedereen had een volle trekkingrugzak bij zich. Om negen uur kwam er een bus waar we na veel proppen net allemaal in pasten. Vier uur opgevouwen tussen je bagage door Panama rijden stond ons te wachten, maar iedereen had het er voor over want we waren onderweg naar de indianen! 

De bus zette ons af bij de rand van een meer. Er kwam een gids, genaamd Syro, met ons mee, we werden verdeelt over drie kano’s en gingen het meer op. Een uur lang voeren we over het meer waar allemaal dode bomen uit het water staken, ooit was dit meer een bergdal, nu het volgelopen is met water zorgen de kale bomen voor een surrealistisch gezicht. Na ruim drie kwartier varen kwamen we bij het punt waar het meer een rivier werd. Op deze rivier hebben we nog een kwartier gevaren langs moeras, overal zaten reigers. Op een gegeven moment kwam aan onze linker zijde een dorpje in zicht, het indianendorpje. 

We legden aan en klommen de steile helling langs het water op, de dorpsbewoners stonden ons boven al op te wachten. We maakten gauw een treintje om de bagage en het voedsel uit te laden, vervolgens mochten we een huisnummer trekken. Ik trok een 3, net zoals Niki, Fleur, Jeroen en Liz, dit werden mijn huisgenoten voor de komende week.

Syro stelde ons voor aan onze gastvrouw, Mevrouw Delia, een gezet vrouwtje van (ik gok) rond de 60. Ze nam ons mee het dorp in en we liepen langs verschillende huisjes, sommige kon je eerder hutjes noemen, maar allemaal waren ze op palen gebouwd en hadden een dak van palmbladeren. Ons huis was een van de mooiere in het dorp, het had namelijk twee verdiepingen en een tuintje met omheining. Achter het huis aan de rand van het oerwoud was het toilethokje, met daarin een geïmproviseerde wc-pot met een heel diep gat. In de tuin was een kraantje om te wassen; de afwas, kleding en met een gordijntje ervoor ook jezelf. 

Het huis:

 De WC:

We stelden onszelf voor aan de andere bewoners van het huis, er woonde nog een jongere vrouw, Senna, een man genaamd Leo, twee jongetjes van 4 en 7, hun nichtje van 2, nog een oudere zus van 12, een broer van 14 en een heel, heel oud opa’tje die de hele tijd op hetzelfde houten bankje zat of lag.

Delia vertelde ons dat we mochten gaan zitten en ze schoof een tafel bij, in ons beste Spaans vertelden we een beetje over School at Sea en Nederland. Daarna werd het eten voor ons op tafel gezet. We kregen een gigantisch bord met rijst, kip en een lekkere saus van bonen en linzen. En een glas water, rookwater noemden wij het, doordat ze het water koken boven een kampvuur smaakt het heel sterk naar rook, wel even wennen!

Met (over-) volle buikjes gingen we terug naar het beginpunt, we gingen voetballen met de indianen. We hadden allemaal al gezien dat voetbal een belangrijke sport is in het dorp; voor ons huis is een voetbalveld, er staan trofeeën en veel inwoners dragen voetbalshirts.  

De jongens met wie we voetbalden waren dan ook erg goed. De middag vloog zo voorbij, na het voetballen brachten we onze bagage naar ons huis, maakten onze (hang-)matjes klaar en hingen onze klamboes op (de mensen zelf sliepen in een soort van tent tegen de muggen van aan elkaar gemaakte lappen). Het avondeten was opnieuw warm, een bord vol gefrituurde bananenschijfjes en een spiegeleitje. We mochten douchen bij het kraantje, en zijn toen met een zaklamp nog even bij huisje 1 gaan kijken. Daarna zat onze eerste dag bij de indianen er al weer op!